O Koperniku jako prawniku na zamku w Lidzbarku Warmińskim

 https://radioolsztyn.pl/naukowcy-o-fascynujacym-zyciu-mikolaja-kopernika-na-warmii/01702717

82460763 5084 4B39 9937 BD254F83B8BC 1 201 a

355884140 722502889886136 5662164305494499959 n 1320x994

 

6a74c897 82b6 4ef7 bcc1 280fc8450662

 

 

19F429F6 54D4 473B B063 8FEDC8AE255C 1 201 a

 81cddfcb de42 4590 8637 77a41b8b64e7

0D919133 F6D3 41BC 99B2 FB15A3F60098 1 201 a

 

Taking a Knee. Pencils through the Lemon’s Heart?

“Like some ghoul in a late-night horror movie that repeatedly sits up in its grave and shuffles abroad, after being repeatedly killed and buried, Lemon stalks our Establishment Clause jurisprudence once again, frightening the little children and school attorneys of Center Moriches Union Free School District. Its most recent burial, only last Term, was, to be sure, not fully six feet under: Our decision in Lee v. Weisman conspicuously avoided using the supposed ‘test’ but also declined the invitation to repudiate it. Over the years, however, no fewer than five of the currently sitting Justices have, in their own opinions, personally driven pencils through the creature’s heart (the author of today’s opinion repeatedly), and a sixth has joined an opinion doing so. The secret of the Lemon test’s survival, I think, is that it is so easy to kill. It is there to scare us (and our audience) when we wish it to do so, but we can command it to return to the tomb at will. When we wish to strike down a practice it forbids, we invoke it; when we wish to uphold a practice it forbids, we ignore it entirely. Sometimes, we take a middle course, calling its three prongs ‘no more than helpful signposts.’ Such a docile and useful monster is worth keeping around, at least in a somnolent state; one never knows when one might need him.” Lamb’s Chapel v. Center Moriches Union Free School District, 508 U.S. 384, 398–399 (1993) (Scalia, J., concurring in judgment).

„Jak upiór z nocnego horroru, który nieustannie zabijany oraz zakopywany wyłazi z grobu i doń powraca, Lemon grasuje po naszym orzecznictwie dotyczącym klauzuli establishment, siejąc przerażenie wśród małych dzieci i szkolnych prawników z Kuratorium Center Moriches Union. Można być pewnym, że jego niedawny pochówek, dokonany dopiero co – podczas ostatniej sesji Sądu, nie osiągnął głębokości sześciu stóp pod ziemią: nasza decyzja w Lee v. Weisman wyraźnie unikała użycia rzekomego »testu«, ale też odrzuciła zaproszenie, aby się go wyprzeć. Wszelako w ciągu dziesięciu lat nie mniej niż pięciu z zasiadających w obecnym składzie sędziów – w swych opiniach – własnym ołówkiem przebiło serce stwora, a szósty właśnie dołączył, czyniąc to samo. Myślę, że sekret żywotności testu ze sprawy Lemontkwi w łatwości, z jaką się go uśmierca. Gdy tylko chcemy, jest gotowy straszyć nas (i naszą publiczność), a możemy też wedle uznania zawsze mu rozkazać powrót do grobu. Przywołujemy go, gdy pragniemy uchylić jakąś praktykę, której zabrania; gdy chcemy ją utrzymać w mocy, całkowicie go ignorujemy. Czasem obieramy kurs pośredni, nazywając jego trzy progi badania »niczym więcej, jak tylko pomocnymi drogowskazami«. Warto tak uległego i przydatnego potwora trzymać w zanadrzu, przynajmniej w stanie uśpienia; nikt nie wie, kiedy mu się może przydać”. [sędzia Antonin Scalia w zdaniu zbieżnym do sprawy Lamb’s Chapel v. Center Moriches Union Free School District, 508 U.S. 384, 398–399 (1993)]

17DB8B80 A0EC 4229 B240 4BF758706FEE 1 201 a 

https://www.law.uj.edu.pl/kprz/aktualnosci/zapraszamy-na-konferencje-ogolnopolska-srodki-zaskarzenia-rzymski-pierwowzor-i-rozwiazania-wspolczesne-dnia-12-maja-do-sali-libraria-collegium-maius/

 

 Ogólnopolska Konferencja

Środki zaskarżenia – rzymski pierwowzór i rozwiązania współczesne

Kraków, dnia 12 maja 2023 r.

 

Collegium Maius, ul. Jagiellońska 15

sala Libraria

Organizatorzy:

Katedra Prawa Rzymskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

Zakład Postępowania Cywilnego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

Zakład Prawa Rzymskiego Uniwersytetu Rzeszowskiego

Zakład Postępowania Cywilnego Uniwersytetu Rzeszowskiego

Katedra Postępowania Cywilnego II Uniwersytetu Łódzkiego

Partner strategiczny:

Ośrodek Naukowo – Szkoleniowy przy Krajowej Radzie Komorniczej

Patronat honorowy:

Izba Komornicza w Krakowie

11.00 – 11.10: otwarcie Konferencji – prof. dr hab. Jerzy Pisuliński – Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego

 

11.10 –12.35: I panel

–  prowadzący panel: ks. prof. Franciszek Longchamps de Bérier

11.10 – 11.25: ‘Nihil sumul inventum est et perfectum’ – how the Roman civil procedure sowed the seeds of contemporary legal remedies? – prof. dr Tatjana Zoroska Kamilovska – Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Świętych Cyryla                                     i Metodego w Skopje

11.25 – 11.40: Newly revealed circumstances as a basis for out-of-instance proceeding in the civil procedure of Ukraine – prof. dr Roksolana Khanyk – Pospolitak – Narodowy Uniwersytet „Akademia Kijowsko – Mohylańska”

11.40 – 11.55: Legal Challenges Facing the Federal Trade Commission  prof. James C. Cooper, Antonin Scalia Law School, George Mason University

11.55 – 12.10: Modele środków zaskarżenia sensu largo w międzynarodowym postępowaniu cywilnym– dr hab. Piotr Mostowik, prof. UJ, dr Edyta Figura – Góralczyk

12.10 – 12.25: ‘Zdobyć świat można nie zsiadając z konia, rządzić światem z jego grzbietu się nie da’ – uwagi o zawiłościach prawa i procesu trzynastowiecznej Mongolii – dr hab. Marian Małecki, prof. UJ

12.25 – 12.35 – dyskusja

 

12.35 – 12.55 – przerwa kawowa

12.55 – 14.55: II panel

– prowadzący panel: dr hab. Radosław Flejszar

12.55 – 13.10: System środków zaskarżenia w postępowaniu rozpoznawczym – od prawa rzymskiego do współczesności – dr hab. Joanna Bodio, prof. UMCS

13.10 – 13.25: Postępowanie zaoczne a możliwość wniesienia apelacji w prawie rzymskim – dr hab. Renata Świrgoń – Skok, prof. URz

13.25 – 13.40: Zakaz ‘reformationis in peius’ – rodowód i ewolucja toposu prawniczego – dr Paulina Święcika, Uniwersytet Jagielloński

13.40 – 13.55: Appellatio cum beneficium novorum – dr hab. Monika Michalska-Marciniak, prof. UŁ

13.55 – 14.10: Model apelacji karnej w świetle ostatnich zmian stanu prawnego – dr hab. Dobrosława Szumiło-Kulczycka, prof. UJ

14.10 – 14.25: Model apelacji cywilnej w świetle ostatnich zmian k.p.c. – dr hab. Piotr Rylski, prof. UW

14.25 – 14.55 – dyskusja

 

15.00 – 15.50 – obiad

 

16.00 – 16.30: III panel 

– prowadzący panel: prof. dr hab. Andrzej Marciniak

16.00 – 16.15: Środki zaskarżenia przed pretorem – ks. prof. Franciszek Longchamps de Bérier, Uniwersytet Jagielloński

16.15 – 16.30: ‘Suppilcatio’ do prefekta pretorianów – dr Karolina Wyrwińska, Uniwersytet Jagielloński

16.30 – 16.45: ‘Locatio conductio’ a środki zaskarżenia – dr Grzegorz Blicharz, Uniwersytet Jagielloński

16.45 – 17.00: ‘Res iudicata’ a zaskarżenie ‘in perpetuum’ w prawie Republiki Weneckiej – dr hab. Łukasz Marzec, Uniwersytet Jagielloński

17.00 – 17.15: Odwołanie w sprawach cywilnych do Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Wolnym Mieście Krakowie – prof. dr hab. Andrzej Dziadzio, Uniwersytet Jagielloński

17.15 – 17.30: Zasada non est inhouandum ab executione’ we współczesnym prawie polskim – Henryka Bednorz-Godyń, Przewodnicząca Rady Izby Komorniczej w Krakowie

17.30 – 18.00 – dyskusja i zamknięcie konferencji

 

 

https://angelicum.it/st-john-paul-ii-institute-of-culture/2023/05/02/jp2-lectures-rev-franciszek-longchamps-de-berier-hominum-causa-all-law-is-established-for-mens-sake-and-the-dispute-on-the-essence-of-man/

Longchamps FB W

 

 

Abstract: Lawyers are specially trained in providing legal services. They are necessarily aware that the regulations that the law has recourse to are in fact only tools, and that the law is actually designed to promote certain values and it is these values which find their expression in the law. It was pointedly noted in 1991 that, “as history demonstrates, a democracy without values easily turns into open or thinly-disguised totalitarianism”. The experience of the enormous change in political systems which took place in late twentieth-century Europe led the author of this observation to further comment: “Authentic democracy is possible only in a state ruled by law, and on the basis of a correct conception of the human person”. The first part of this last citation is best known and often repeated. It is the second, however, that touches the main problem of our times, i.e. anthropology. How should one respect human beings as bearers of rights? Is there any correct anthropology, the only correct anthropology to be used as a basis for law? 

The experience of discussions with Marxists before 1991 could be instructive with regard to the challenges that any concept of persona and/or individual and/or bearer of rights has to confront in present times. And by contrast with this, the jurisprudential framework of Roman law could provide a useful independent perspective on this issue. Research in this area starts from Hermogenianus’ celebrated precept, cited in Justinian’s Digest, that “all law has been established on account of mankind”. The precept that hominum causa omne ius constitutum sit has always been taken as inspiring and full of promise. This precept expressed the centrality of man in Roman law, an idea which emerged explicitly in the mature phase of that culture’s law and became a message from Roman civilization for the European legal tradition as a whole. Along with the rest of the legacy resulting from the Roman legal experience, there has been passed on to us the importance of homo for law as well as the concept of persona: it is man who creates the law and not the law that creates man. 

A totalitarian system claiming to implement Marxist ideology was the personal experience of those who lived in Central and Eastern Europe in the post-World War II era. Academic work and research—and not only that of philosophers—was deeply marked by the confrontation of Marxism with Thomist phenomenology. The core of the controversy was over anthropology and the understanding of man. It is not surprising, then, that a philosopher-personalist should enthusiastically refer to the relationship between man and law, citing ancient legal experience which proved to be even pre-Christian. This experience revealed the foundations of legal anthropology in the world of the European legal tradition. 

The anthropological significance of referring law to man would appear to be universal. No doubt it remains instructive also for democracy. The relationship between man and law makes law a meaningful tool for the realization of human values and for serving man as an existing being, prior to law. This relationship also points to man as a person, and so to the fact that this latter relationship—that between homo and persona—is an enquiry long overdue. 

W wydawnictwie Tirant lo Blanch w Walencji ukazała się właśnie książka pod redakcją profesora Jose María Puyol Montero pt. "Human Dignity, Vulnerability and Law. Studies on the Dignity of Human Life" z moim rozdziałem nt. "Laziness as an Anthropological Challenge for Law in the Time of the Pandemic" (ss. 79–108) – wszystko w ramach współpracy z Real Colegio Complutense w Harvard University. 

https://www.academia.edu/100673959/Laziness_as_an_Anthropological_Challenge_for_Law_in_the_Time_of_the_Pandemic

https://www.researchgate.net/publication/370215139_Laziness_as_an_Anthropological_Challenge_for_Law_in_the_Time_of_the_Pandemic

In the pandemic era, laziness might be in reality one of the greatest challenges for the societies of the world. If it has been observed that sloth is indeed in our present times already so widespread, there is no reason to complacently accept the theory that laziness will not be a challenge in the subsequent post-pandemic era. The answer to the question of how to combat laziness is not actually within the bailiwick of lawyers. However, they must seriously consider the legal consequences of laziness, provoked and intensified by the notorious release from duties and the loosening of social ties that life under the pandemic has witnessed. Sloth, like the matter of some other great subjects in the field of law —as unjust enrichment and the abuse of rights, proves at the same time both easy and not easy to describe. With regard to laziness, the description is easy inasmuch as the words describing this phenomenon come from everyday language. The difficulty is caused by the lack of an unambiguously established terminology. Then, one particular question that must be asked concerns the challenges that laziness creates for private law. It is most certainly worth starting with Roman law in order to answer the question. Ancient legal sources suggest that sloth was put alongside the generally understood carelessness and negligence when it comes to explaining what fault really is as a premise of liability for damages, and even more as a standard of expectations and duty in the performance of contractual provisions. Laziness, in at least some circumstances, becomes the express opposite of diligence. In private law sloth results in financial consequences. These will not always be borne directly by the slothful person himself but rather by those responsible for the person or for the resulting state of affairs, as in the case, for example, of a guardian or a seller. The study of the manifestations of laziness stigmatized by the law invites us to summon up and strengthen the motivation for persistent and tireless work, understood as a virtue and practiced with wise moderation.

24383DC7 C8C3 4ABD 8B94 686BDBAB5A78 1 201 a

 

 

F2FB5118 B67B 4FBF BC1E 1CCA9D02E462 4 5005 c

 W Belwederze odbyła się 13 kwietnia 2023 roku uroczysta prezentacja znaczka pocztowego upamiętniającego naszego sąsiada na Ochocie – śp. Władysława Stasiaka,  Szefa Kancelarii Prezydenta RP, absolwenta pierwszej promocji Krajowej Szkoły Administracji Publicznej.

LONGCHAMPS znaczek pocztowy Władysław Stasiak 1 

LONGCHAMPS znaczek pocztowy Władysław Stasiak 2